λογια δανεικα...

"Μάζεψε τα ψίχουλά σου και τάισε τ'αγριοπερίστερα στη βεράντα σου। Βάλε τους και μια λεκανη καθαρό νερό। Αν εχεις όρεξη για παραπάνω, υπάρχουν και τ'αδέσποτα। Παιδια, γατια, σκυλια, τοσο ψωμί σου περισσεύει। Τι μανία κι αυτή, τι επιμονή, ν'αρέσκεσαι στις πεινασμένες τίγρεις! Αφου δεν ξερεις να χειρίζεσαι μαστίγιο। Πως παριστάνεις το θηριοδαμαστή, τρομάρα σου! Αυτό δεν ε ιναι προσφορά μεγάλε। Βίτσιο είναι।" Α। Παπαδάκη

επι προσωπικου...

αρνουμαι πεισματικα να μπω στον κοσμο των "μεγαλων", εκει που ολα ειναι γκρι, βρωμανε ψεμα, απατη, ψευτοεξουσια και λεφτα. εκει που οι εννοιες της ανθρωπιας, της αξιοπρεπειας, της παιδειας, του σεβασμου, της συμπονοιας, της λογικης, ακομα και της χαρας ειναι απλες λεξεις σε μονοτονικο λεξικο.

γι'αυτο και οσο μεγαλωνω, τοσο πιο πολυ θα μεγαλωνει και η πιτσιρικα που εχω μεσα μου. μπορει να μην ημουν ποτε απολυτως ροζ αλλα τα χρωματα μου εξακολουθουν να αλλαζουν αναλογα με το πως θελω και γκρι δεν εχω σκοπο να γινω.

μετα τα τριαντα ολα φαινονται αλλιως.

και ευτυχως εχω διπλα μου ανθρωπους που κρατανε ζωντανο το παιδι που τους γαργαλαει τα σωθικα.

και ευτυχως εχω διπλα μου ανθρωπους που μπορει να μην γνωριζομαστε μα για μενα εχουν τον τιμητικο τιτλο των φιλων.

και μ'αρεσει που καταλαβαινουν πως μπορω να ειμαι ευτυχισμενη μονο με το ακουσμα μιας υπεροχης μουσικης, με την ολονυχτια αναλυση μιας ταινιας, με την απολυτη σιωπη μπροστα σε μια θαλασσα γεματη κυματα, με την νικη σε μια παρτιδα trivial, με τον ηχο που κανει η ευχαριστηση τους μετα απο μια ολοκληρη μερα πανω απο κατσαρολες και ταψακια και με τα γελια μας καθισμενοι στο χαλι μπροστα στο τζακι.

ναι ειμαι μαλλον ρομαντικη but I wouldn't have it any other way!

γι'αυτο και σημερα που μεγαλωσα αλλον εναν χρονο το μονο δωρο που θα ηθελα, ειναι να δω τον ουρανο περα ως περα να γεμιζει μπουρμπουληθρες!!!!!!!!!!!!

* το βιντεο ειναι "κλεμμενο" απο τον εκλεκτο κυριο Spy

χρονια μετα...

αφου καυχιεμαι πως σε πεταξα,
γιατι διπλοκλειδωνομαι καθε που πλησιαζεις;

art...

χορος

ικανοποιηση

θυμος

αληθεια

εγωισμος

απογοητευση


ολα τα βιντεακια εδω

οτι εμεινε ειναι...

αυτο ακριβως

καμμενο χαρτι μου...

βαλε αλλο ενα ποτο, το αποψε διψαει. δεν γιατρευεται γαμωτο, ουτε ημερευει. τι, ποιος μη με ρωτας, δεν τα παω καλα με τις απαντησεις. παντα σκεφτομαι τι θελουν οι αλλοι ν'ακουσουν και τρομαζω.
ρωτα με μονο τι θελω. θα σου γλειψω τα χειλια και και θα σου πω πως αυτο το ξερω και δεκαρα δεν δινω τι θες ν'ακουσεις.

"ανθρωποι στουπια τι να θελω πια, θελω πανω απ'ολα....."

ανάβουν...

μεσα σε καπνους, πρωτα οι φωτιες σε ματια και αυτια και μετα στα σωματα. κρυμμενα λογια να κυλούν απο τα δαχτυλα πάνω στις χαρακιες μας. λατρευω το σημειο που κυκλωνει τον αφαλο σου και το ζωγραφιζω με τσιγαρο.
μ'αρεσει που δεν εχουμε ονομα για εμας.
οταν κοιμασαι σου κλεβω αναπνοες και τις κουβαλαω μαζι μου. διαγραφω με το δαχτυλο το σωμα σου και το καψιμο δεν φεύγει. δεν με νοιαζει που θα φυγω γιατι ξερεις πως θα'ρχομαι να σου γλειφω τις πληγες. δεν με νοιαζει που θα φυγεις γιατι ο αγερας που μεσα μου καει θα σε φερει πισω.
μ'αρεσει που δεν εχουμε ονομα για εμας.
στο παραμύθι ειμαι νεράιδα και είσαι ανθρωπος. τα πιο ομορφα λουλουδια στο δάσος μας ανθίζουν μονο αν ποτιστουν απο τον ιδρώτα σου. οταν φευγεις βγάζω τα φτερά μου και ξαπλωνω αγκαλια με το πουκαμισο σου. εχω ενα μονοπάτι κρυμμενο στον μικρο αγκωνα μου. αν με φιλησεις εκει ολα πια θα ειναι δικα σου.


σσσσ... κρατας μυστικό;
μπορω να κρατησω για παντα τα ματια μου ανοιχτα αρκει να κοιταζω εσενα...


ολα σημερα εχουν κολλησει σ'αυτο

four crazy Irish guys...

στο πρωτο μας ραντεβου δεν καταφερα να παρεβρεθω και μεσα στο μυαλο μου φανταζαν ακομα νεοι. σαν τον ερωτα που δεν καταφερες να ζησεις και συνεχως τον ζωγραφιζεις όπως τον θυμασαι οχι όπως θα ηταν τωρα.η συναντηση ηταν προγραμματισμενη καιρο πριν. πως ομως φερεσαι σε αυτον, τον εναν, που δεν καταφερες να γευτεις; μου εδωσαν αυτοι την απαντηση..
οπως ακριβως νιωθεις.... ουρλιαζεις σαν παιδακι, χορευεις σαν εφηβος, χειροκροτας σαν ενηλικας, και ευχαριστεις σαν ηλικιωμενος..
ειχαν περισσοτερες ρυτιδες απο οσες θα φανταζομουν, αλλα αυτοι οι τεσσερις υπεροχοι Ιρλανδοι, εικοσι τεσσερις ωρες πριν μπροστα στα μάτια μου, αφησαν ενα κομματακι απο την ψυχη τους και πηραν για παντα ενα κομματακι απο την δικη μου...


U2...........................