..ήθελα να σου μαθω φαντασια. να δεις τις φλογες της φωτιας να χαιδευουν τα μαλλια μου και το φεγγαρι να κοιμαται διπλα σου την ωρα που σε γαργαλανε τα ξωτικα και ήρεμα χαμογελας. να σου δειξω πως ζωντανευει ο τοιχος την ωρα που επανω του ακουμπάμε και με τα δυο του χερια μας κραταει μαζι για να αγκαλιαστουμε πιο σφιχτα.να σου πω πως εισαι δεντρο αιωνων και εγω ξωτικο του δασους και παντα κοντα στις ριζες σου ξεκουράζομαι. να με φιλας και καθε φορα να γεμίζει το πάτωμα με αίμα, εσυ να λες γιατι και εγω να λεω γιατι αλλιως δεν. να σε φιλαω και εσυ να ακους θαλασσα και να γλυφεις το αλατι. να μου λες μεινε αποψε και εγω να σου λεω για παντα.
δεν προλαβα. μου εμαθες πραγματικοτητα.
Το κινέζικο κουτί
Πριν από 19 λεπτά
11 σχόλια:
με ποιητικά στοιχεία είπες φτιάχνονται και οι εφιάλτες,
απλά κουβαλάνε και ένα μη ή ένα μά μπροστά
@κωστη: ολα σαν ονειρα γεννιούνται.. απλα οταν μπει ενα μη ή ενα μα μπροστά γίνονται εφιάλτες.. ετσι λεει ενας φίλος μου.. :))
Έκρυψα με το δάχτυλο την τελευταία γραμμή και διάβασα το πιο αισιόδοξο κείμενό σας!
Μετά έκλεισα τη σελίδα και μετά έβγαλα το δάχτυλο...
Εσείς κυρία, γιατί είστε στενοχωρημένη;
Και γιατί φοράτε αυτή τη ζακέτα;
Όχι, να σας δω τώρα, τι θα απαντήσετε στο παιδί...
κατασκοπε: φανταστείτε να μην υπήρχε η τελευταια γραμμη ποσο θα σας ειχα απογοητευσει!!! :))))
μπεμπουλα: αγαπη μου, μια φορά και έναν καιρό ηταν μια νεραιδουλα μικρή και όμορφη. οταν γεννηθηκε δεχτηκε χιλιες ευχές και μια κατάρα δυνατή απο την κακια μάγισσα: να μιλησει δεν μπορεί και γι'αυτο ειναι λυπημενη. τις νύχτες που κοιμάμαι, με τα χρυσα της τα φτερα πετάει στα ονειρά μου και μου ψυθιριζει στο αυτι λυπημένα λογάκια και μετα εγω τα παίρνω και τα γραφω εδω. οταν μου πει ολα οσα θελει τοτε θα σπάσουμε την καταρα, θα ειναι ελευθερη και ποτε πια λυπημενη.
εσυ ομως να μην τις φοβασαι τις κακες μαγισσες γιατι οταν γεννηθηκες πηρες τοοοοοσες πολλες ευχες που καμια κακία δεν θα σε αγγιξει!!! και οταν θα ερχομαι να βλεπω τι ομορφιες κάνεις στον μπαμπά και στην μαμα, σου υπόσχομαι να μην φοραω λυπημενη ζακετουλα ναι;
φιλια στα μαγουλάκια
@κατασκοπε 2: δυσκολα μου βάλατε.. λετε να το τρόμαξα το παιδάκι σας; :))))))
Πραγματικότητα. Υποκειμενική έννοια. Να, ας πούμε εγώ σήμερα πήγα μία βόλτα στη θάλασσα και έκανα μία αναδρομή σε ένα αισιόδοξο παρελθόν, χωρίς να είμαι σίγουρη αν όλα αυτά που θυμήθηκα τα έχω ζήσει ή αν με τα χρόνια μου φαίνονται λίγο πιό όμορφα. Πάντα θα λέω ότι όση πίκρα κι αν αφήσει κάτι κάποια στιγμή θα τολμήσω να το πω αισιόδοξο παρελθόν. Γιατί δεν μπορεί, δύο χαμόγελα ανταλλάχθηκαν... Και για μένα αυτό αξίζει.
Δέντρο αιώνων και ξωτικό του δάσους... όμορφο πολύ.
:)
@chryssa: οχι μονο αξίζουν αλλα τα εχω περασει σε αλυσιδα και τα φοραω φυλαχτο στον λαιμο μου... καλημερα... :)
Κυρία, εσείς τελικά λέτε πολύ όμορφα παραμύθια, όχι σαν τις μπούρδες που διαβάζουν τα άλλα παιδάκια.
Εδώ θα έρχομαι. Το αποφάσισα.*
*(μόνη μου)
Δημοσίευση σχολίου