το καλοκαίρι με βρήκε χωρίς κανενα φορεμα, με τα ιδια τσιγαρα, με πιο μακρια μαλλια,πιο ονειροπολα, λιγοτερη δεκτική. με βρηκε χωρις να σε ψαχνω. να μεγαλώνω φυτα και να βάφω τοίχους. περιμενω υπομονετικά να φυγει. καμια δροσια δεν νιωθω. και ο γαμημενος ο ήλιος χτυπάει κατευθειαν χαμηλα στο πόδι, ανάμεσα στα δαχτυλα, εκεί που εσκαψες και μπαινοβγαίνεις. δεν παραπονιέμαι. μόνο απαντω.
και ας γάμησα την ψυχή μου την δική σου δεν την πήρα...
Το κινέζικο κουτί
Πριν από 19 λεπτά
6 σχόλια:
ο έρωτας στα χέρια σου σου είναι τόμαχωκ στα χέρια ινδιάνας, ποτέ δεν ξεχνά και όταν το θάβει είναι γιομάτο αίματα από σκάλπ, γιατί το παιχνίδι δεν παίζεται τυχαία και με όπλα διασποράς, μα σαν χορός ένας προς έναν, οι κάποτε πιασμένοι από τα χέρια, λυτρώνονται και βασανίζονται μέσα σε μοναχικές υπόκωφες εκρήξεις και ο ήχος της κρεατομηχανής καλά κρατεί, χρόνους τώρα
κάποτε που θα σταματήσεις να γράφεις θα ναι επειδή θα χει πέσει μέσα και το τελευταίο όργανό σου που θα μπορεί μολύβι να πιάσει
Είναι που είστε ευγενής άνθρωπος, γι αυτό.
(τι γεννέθλια;;;)
@κωστή: στον κήπο θαβω τα κεφαλια με αίματα, με μια πετρα πανω απο το καθενα. δεν ξεχναω ποτε τι σημαινει η καθε πετρα. στο υπογειο κρυβω την κρεατομηχανη και καθε βράδυ στέλνω ενα οργανο. κοντεύει η στιγμή που θα μπει και το τελευταιο...
@κατασκοπε: και ευγενης και καλος και διαλλακτικος και συζητησιμος ανθρωπος. (καλε αληθεια λεω γιατι δεν με πιστευετε;)
(γενέθλια φαντασιας) :))
Καλοκαιριάτικα χωρίς κανένα φόρεμα;;;
(τι τραβάτε κι εσείς οι μεγάλες...)
:)))
@μπεμπούλα: εχω κανει ομως ολα μου τα εμβόλια
(τι τραβάτε και εσείς οι μικρούλες...)
Δημοσίευση σχολίου