δεν ξερω πως να σου μιλαω πια. γι'αυτο και δεν το κάνω. σε φανταζομαι να σκορπας χαμογελα και να μιλας ακατάπαυστα και νιωθω ενα τσιμπημα μεσα μου. ζηλευω.. και θυμώνω.. ζηλευω που δεν σε αγγιξα τοσο ώστε να μου μιλας μονο με σιωπη. θυμώνω που δεν σε αγγιξα τοσο ώστε να μου μιλας μονο με σιωπη. ζηλευω που βρισκεις λεξεις και τις βαζεις στην σειρα. θυμώνω που οι δικές μου δεν μ'αφηνουν καν να τις αγγιξω. ζηλεύω που το βλέμμα που με παραλύει χαρίζεται και αλλου. θυμώνω που το δικο μου δεν το θελεις πια. ζηλεύω που κάπου, κάποιο κορμί χορευει με ευγνωμοσύνη στα χέρια σου. θυμώνω που το δικό μου πεισματικά αρνείται να χορέψει.
οσες ευχες και αν σου ψυθιρισα στο αυτι τις ώρες που κοιμόσουν, τοσες κατάρες θελω να σου φωνάξω δυνατα τις ώρες που ξυπνάς.
ναι, ειμαι αδύναμη.
δ ε ν θ ε λ ω ν α ζ ε ι ς χ ω ρ ι ς ε μ ε ν α
Το κινέζικο κουτί
Πριν από 19 λεπτά
8 σχόλια:
οι τελευταίες 4 γραμμές σου ακουστηκαν μέσα μου πολύ δυνατά.. Θάρρος έχεις, θάρρος και δύναμη πολύ.. Σε χαιρετώ καλή μου λυπημένη
το θάρρος ειναι πολυ σχετική εννοια καλη μου πριγκηπέσσα... καλησπερα σου...
Πάλι σε φαντάσματα μιλάτε;
μπεμπουλα: είδες που δεν αλλαξαν ολα τελικα στο διάσημα που ελειψες; καποια εμειναν ιδια...
προτείνω να παίξουμε λίγη μουσική στο μωράκι. Ε; Τι λες;
χνουδι: υπέροχη ιδέα!! :))))τα μωρακια τις αγαπουν τις μουσικές!!
Μηναντιγραφειςάλλαμπλογκς
http://google.mini20.com/
για έναν έλεγχο url περί αντιγραφής,
εκτός αν ο εσωτερικός μονόλογος και η ελεύθερη γραφή θεωρούνται πνευματικά μονοπώλια
καλημέρα
Δημοσίευση σχολίου