σε μια στροφη βρίσκονται κρυμμενα προστυχα μυστικα, σε ενα παραθυρο ανασαινει βαρια μια σκια, σε ενα πατωμα κοιμαται ενα κορμι. λογια δεν υπαρχουν μονο αρωματα ξυνισμενα απο την κλεισουρα. ουτε ευτυχια ουτε δυστυχια. ευθεια γραμμη. δακρυα που ερχονται στα ματια, ποτε σταματησαν να αγαπιουνται οι ανθρωποι; ποτε σταματησαν να ζητανε τα παντα και αποφασισαν να αρκουνται στα μισα; τοσος φοβος γιατι; σαπιζουν τα μυαλα, τα παραλογα μοιαζουν συνηθισμενα, λογικα. φωτιες που καινε για να ζεστανουν τα χερια και αυτα να μενουν παγωμενα. χωρις αληθεια δεν υπαρχει ζεστασια. η αγαπη ειναι αγνη. η καυλα ποτε. οσο και να την ζωγραφισω με αποχρωσεις του λευκου αυτη η πουτανα κοκκινη παραμενει. ζηλευω αυτον που σ'εχει ολες τις αλλες ωρες- γαμησεμε τωρα μ'εχεις εσυ- μεινε- ξυπνα να φυγουμε. το αγαπα με σαν ν'απεχει ετη φωτος απο το γαμα με. αλλα στο λεω, μεσα στο αγαπα με κατοικει κι αυτο. δυο γραμματα αποσταση.. αν μ'αγαπησεις θα μ'αφησεις να κοιμηθω στο κρεββατι σου. οταν θα μ'αφησεις δεν θα κοιμηθω.
τωρα σ'αγαπαω εγω.
τωρα.
το καταλαβαινεις αυτο;
τωρα...
Το κινέζικο κουτί
Πριν από 20 λεπτά


0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου