πρωινο τσιγαρο IV...

Οσα ονειρα είχες αλλα τοσα εγω και πιο δυσκολα. μαζι σου ολα ενω εσυ, ετυχε να ειμαι εγω.μαζι αργησαμε να βρεθουμε. αφου διαλεξαμε αλλους δρομους για τα ονειρα, αυτα πως συναντηθηκαν τελικα; αργα ομως πολυ. στα κλεφτα τωρα που ζουν συντομα θα χαθουν. θελουν προσφορο εδαφος τα ονειρα το ξερεις. αν συναντησουν φοβο δεν μεγαλωνουν ποτε. εγω σου δινω μονο αυτο. φοβαμαι. τρεμω. που ηρθες. που θα φυγεις. που αν με παρεις αγκαλια θα την παρω για αγαπη. και που καθε νεα αναμνηση με κανει εσυ. στα γεματα λεωφορεια πεφτω δηθεν τυχαια επανω σε αγνωστους για να με παρουν αγκαλια. να μην εχω αναγκη την δικη σου και πεσω στην παγιδα. και εσυ γιατι μιλας ρε γαμωτο; τωρα; τωρα που δεν θελω να ακουσω, μιλας. μια γαμημενη φορα δεν συνεπεσαν οι αναγκες μας.τωρα που το δικο σου ονειρο θελει αιμα δεν θα στο δωσω. αυτη τη φορα μονη μου δεν μπορω να φαω τις σαρκες, θα πρεπει και εσυ να γινεις αγριμι.
μονη μου φοβαμαι, στο 'πα.

"να μου μιλας σιγανα στ'αυτι γιατι σ'ακουνε την νυχτα αυτη παλια μου ονειρα που χρονια ειχαν κρυφτει...."*

*στιχοι: Λ. Νικολακοπουλου