κανενα προβλημα...

μην τρεμεις σου λεω. ξερω εγω τι να το κανω το οχι σου. εχω καρφωσει τα "δεν με νοιαζει" σε ολους τους τοιχους του σπιτιου. κατω απο το κρεββατι εχω κρυψει τα "καλυτερα ετσι" και πισω απο το πιανο φυλάω ειδικα για τετοιες περιπτωσεις τα "ποτε ξανα". μην φοβασαι σου λεω. και ας μην ξαναρθει το ελα σου να με ξεγυμνωσει. εσυ να μην φοβασαι. με μια σιωπη τα ελυσες ολα. ουτε καν με ενα φυγε. μονο μια σιωπη. αυτη θα την παρω και θα την βαλω κατω απο το μαξιλαρι να βγαζει τα χερια της τα βραδια και με μια σκληρη αγκαλια να με κρατα εκει, να μην ξαναζητησω το μαζι.
κανενα προβλημα. ουτε εκεινο το χαδι σου στο στερνο κατι παγωμενες νυχτες δεν θα σκεφτω, τη χαμηλη φωνη με βλεμμα ευτυχιας να λεει μεινε, το μοιρασμα μιας παγωμενης λιχουδιας σε ζεστο τραπεζι. τα βογγητα σε ενα σιδερο με κοκκινο φοντο θα χαθουν μεσα σε αυτη τη ησυχια και τα χρωματιστα μου σημαδια θα ξεραθουν απο την ελλειψη βροχης. θα πεταξω ακομα και την προσταγη του τωρα απο το μπαλκονι και δεν θα τρεξω να την προλαβω στην κατηφορα. μονο την πικρη γευση θα καταπινω πρασινο υγρο μεσα στους πνευμονες.
κανενα προβλημα. τωρα ξερω πως οι μη εξηγησεις οδηγουν σε λαθος δρόμους, σε λαθος συμπερασματα. η μη αγαπη σου καταλαθος αγκαλιαστηκε με την φοβισμενη δικη μου. κανενα συμπερασμα. εσφαλμενα ολα τα προηγουμενα. ακομα και αυτο αναποδα το παιξαμε, τα χτίσαμε πανω σε πραξεις ενω επρεπε πανω στις μη λεξεις. οπως εκεινο το βραδυ που μεσα μου ετρεχα τα σκαλια να φυγω. εξω μου σου χαιδευα το χερι. ηταν αυτη η μη λεξη που ειχες πει και ειχε ξαπλωσει επανω μου.
κανενα προβλημα. θα ηθελα ομως μια φορα να φυγω χτυπωντας την πορτα. να μην κατεβεις τα σκαλια μαζι μου, να ακουσεις μονο τον κροτο και ενα πνιχτο "αντε γαμησου". στην στροφη να το εχω μετανιωσει να γυρισω και το χερι σου να ειναι στο πομολο. μια γαμημενη φορα να σε βγαλω απο την βολεψη σου. το φευγιο κατω απο κανονες και αυτο. μετρημενες κινησεις "για να μην...". λες και θα χανοταν ο κοσμος αν. ο δικος μου οχι. ο δικος σου μαλλον. εκεινη την γωνια πες μου μονο πως θα γεμισεις. εκτος και αν εισαι τοσο δυνατος. μακαρι να εισαι. ετσι δεν θα ξαναρθεις. ετσι θα καταλαβω πια την θεση μου στο συμπαν σου μηπως και ευθυγραμμιστω τελικα στο δικο μου.
οποτε το λυσαμε. κανενα προβλημα.

μονο εκεινο το γαμημενο το "σε θελω" σου δεν ξερω τι να κανω...