tattoo...

τα γραμματα που σχηματιζουν το σημαδι στο ποδι κοιμουνται χαμογελαστα. μια κινηση απλη, ενα τοσο δα χαδι και για παντα μνημη. δεν ξερεις απο σημαδια δεν καταλαβαινεις. τιποτα δεν σε χτυπησε τοσο δυνατα ωστε να θες να κουβαλας το σημαδι στο δερμα σου. αυτη η αγνοια το κανει ακομα πιο δυνατο. οταν ξερεις το χαδι βρωμαει απατη. οταν δεν ξερεις, τα γραμματα ξεριζώνονται απο το ποδι μου και κολλανε επανω σου. το μονο δωρο που δεχεσαι.τα οχι που κολυμπάνε κάτω από την γλωσσα σου, φτυστα. να μεινει χωρος να γεννηθουν ξανα τα ελα σου. γιατι τωρα πια ξερω.
σε καθε οχι σου μενω ολοκληρη.
σε καθε ελα σου αφηνω ενα κομματι μου και παιρνω ενα μικρο δικο σου.
απλα μαθηματικα μωρο μου.
μπορει να διαλυθω νωριτερα, αλλά εσυ θα μεινεις μισος...