summer nights...

μια νυχτα καλοκαιριου που δεν γραφει το ονομα σου, βλεπω ενα ασπρο πουκαμισο κρεμασμενο με ευλαβεια. δεν εχει μεινει η μυρωδια αλλα δεν πειραζει. την φερνω ευκολα στο μυαλο αυτη μολις κλεισω τα μάτια. χαιδευω την ραφη που εχει στον ωμο γιατι μοιραστηκε την κλειδα σου μαζι μου. και ολα αυτα που δεν σου λεω τα ξερει. ετσι ειναι τα ασπρα πουκαμισα τα καλοκαιρια. ακουν τις εξομολογησεις και σωπαινουν. αραγε εξομολογηθηκες ποτε τον ερωτα σου; μια αληθινη ερωτικη εξομολογηση χωρις στολιδια. δεν το ξερω.
το μονο που ξερω μια νυχτα καλοκαιριου που δεν γραφει το ονομα σου, ειναι πως θα'θελα να καθομασταν σ'εναν βραχο με τα ποδια μας να κρεμονται πανω απο τη γη και να σου πω μαζι...