μεσα σε καπνους, πρωτα οι φωτιες σε ματια και αυτια και μετα στα σωματα. κρυμμενα λογια να κυλούν απο τα δαχτυλα πάνω στις χαρακιες μας. λατρευω το σημειο που κυκλωνει τον αφαλο σου και το ζωγραφιζω με τσιγαρο.
μ'αρεσει που δεν εχουμε ονομα για εμας.
οταν κοιμασαι σου κλεβω αναπνοες και τις κουβαλαω μαζι μου. διαγραφω με το δαχτυλο το σωμα σου και το καψιμο δεν φεύγει. δεν με νοιαζει που θα φυγω γιατι ξερεις πως θα'ρχομαι να σου γλειφω τις πληγες. δεν με νοιαζει που θα φυγεις γιατι ο αγερας που μεσα μου καει θα σε φερει πισω.
μ'αρεσει που δεν εχουμε ονομα για εμας.
στο παραμύθι ειμαι νεράιδα και είσαι ανθρωπος. τα πιο ομορφα λουλουδια στο δάσος μας ανθίζουν μονο αν ποτιστουν απο τον ιδρώτα σου. οταν φευγεις βγάζω τα φτερά μου και ξαπλωνω αγκαλια με το πουκαμισο σου. εχω ενα μονοπάτι κρυμμενο στον μικρο αγκωνα μου. αν με φιλησεις εκει ολα πια θα ειναι δικα σου.
σσσσ... κρατας μυστικό;
μπορω να κρατησω για παντα τα ματια μου ανοιχτα αρκει να κοιταζω εσενα...
ολα σημερα εχουν κολλησει σ'αυτο
30 Σεπ 2010
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
4 σχόλια:
Θυμήθηκα αυτό, από μια παλιότερη ανάρτηση, καθώς σε διάβαζα "να σου πω πως εισαι δεντρο αιωνων και εγω ξωτικο του δασους και παντα κοντα στις ριζες σου ξεκουράζομαι..."
Μια φορά προσπάθησα να κρατήσω τα μάτια μου ανοιχτά. δεν άντεξα. δεν άξιζε.
:)
σπανια αξιζουν αλλα τα μάτια βλέπετε είναι εξοπλισμένα με τους καλυτερους παραμορφωτικούς καθρέπτες...
μ'αρέσει που δεν έχετε όνομα για σας...:)
φιλιά Σαρλότ
φφ: και εμενα επισης.. θα'ναι μαλλον γιατι τα ονοματα περιοριζουν αυτα που θα επρεπε να ειναι παντα ελευθερα...
Δημοσίευση σχολίου